Opheffen
Ik heb besloten mijn dagboek op te gaan heffen omdat ik er niks meer mee doe.
Ik heb besloten mijn dagboek op te gaan heffen omdat ik er niks meer mee doe.
Matsu woont nu alweer ruim 2 weken bij ons. Het is een heerlijk ventje. Hij groeit als kool en wordt steeds ondeugender. Gisteren ben ik voor het eerst naar puppycursus geweest, dat was nog erg onwennig en nieuw. De enthousiaste pups die op hem doken vond hij helemaal niks! Eerst snauwen, daarna tanden bloot.
Vandaag ben ik met hem naar het dorp geweest, dit ging heel goed. Hij loopt al lekker mee aan de riem en liet zich braaf aaien door vreemden.
Nadat we terug waren gekomen van het dorp heb ik buiten een foto genomen
Loes en Zorro hebben het goed naar hun zin. Ze zitten eigenlijk zo’n beetje dag en nacht buiten, weer of geen weer. Ze zijn goed zindelijk dus hoef alleen hun bak te verschonen en hun hooi/stro eens per week. Ideaaaal! Ze poetsen elkaar graag en het ziet er lekker knus uit.
Dat is even wat anders dan ik het afgelopen jaar gezien heb, helaas. Bruce heeft het gelukkig goed naar zijn zin en poetst zijn maatjes ook, dus hij lijkt ook weer gelukkig.
Voor Kiana wordt er gezocht naar een leuk, fijn en geschikt (angora) thuis.
Afgelopen zaterdag heb ik Bruce en Kiana naar Joanne gebracht. Bruce zit inmiddels bij de andere franse hangoren, die lijkt zijn plekje al gevonden te hebben. Kiana wordt waarschijnlijk volgende week gesterilisseerd. Even afwachten dus.
Zelf ben ik ook verhuisd en dus ook Loes en Zorro. Hier hun nieuwe onderkomen (dit hok had ik al, maar stond opgeslagen)
Het hok!
Zorro je bent betrapt! Of ben ik betrapt met het maken van mijn foto….?
Zorro en Loes in hun nieuwe onderkomen. ‘s Avonds kunnen ze niet meer naar buiten, dan plaats ik een houten latje voor de uitgang. Ik wil niet dat ze kou vatten, ze komen uiteindelijk toch van binnen (ook al was het daar buitentemperatuur). Zorro weet inmiddels hoe het trappetje werkt en die zie ik overdag ook af en toe buiten, maar Loes moet er nog niks van hebben. Zij heeft wat meer tijd nodig denk ik. Komt vanzelf goed!
Aanstaande maandag komt Matsu hier ook wonen..kortom….we kijken er naar uit.
Het heeft me tijd en tranen gekost, maar ik heb besloten om de groep te splitsen. Ik kijk al een jaar naar vechtende konijnen en heb van alles geprobeerd, maar het gaat niet werken.
Nadat Belle is doodgegaan, vorig jaar mei, is Bruce niet gelukkig geworden met Kiana. Kiana is op haar beurt ook niet happy, want die bijt alles en iedereen van zich af. Zorro raakte zover gewond dat ik hem apart moest zetten en die is niet meer te koppelen in de groep, omdat Bruce hem rauw lust. Alleen Loes is mild, die hangt overal tussenin.
Toen ik vorig jaar op vakantie was en Bruce logeerde bij de opvang, was hij reuze gelukkig in de fransenhangoorgroep. Hij leefde op! Maar na mijn vakantie nam ik hem weer mee terug, in de hoop dat het hier ook een positief gevolg zou hebben, maar niet dus..helaas.
Ik hang aan mijn 4 konijnen, wil ze geen van vieren kwijt, maar het zou egoxefstisch van me zijn om ze bij me te houden, terwijl ze gewoon niet gelukkig zijn!
Daarom heb ik nu besloten om Bruce bij de opvang in de fransehangorengroep te plaatsen en Kiana op mijn kosten te laten steriliseren en via de opvang met vriendje weer uit te plaatsen.
Zorro en Loes blijven bij me.
Nairobi was onze familiehond, niet alleen van mij, maar ook van mijn ouders en broer. Ik had hem dan wel meegenomen naar huis, maar ook zij gingen van hem houden!
Toch gaven mijn ouders aan, na Nairobi niet meer aan een hond te willen beginnen, daar zij ook graag daagjes, weekendjes ehh weekjes weggaan. Maar Nairobi was uit ons midden en het gemis was er direct. Het is zoooo stil bij hen in huis en in de tuin, waar hij altijd rondliep… .
Het, voor mij meest gekke aan het hele verhaal is, is dat vooral mijn moeder nooit zo’n groot dierenliefhebber is geweest, als mijn vader en ik, maar zijjjj vooral aangaf graag ook weer hondenleven om zich heen te willen hebben! Dat had Iris (en ik denk ook mijn vader) even niet verwacht! Ik natuurlijk allang blij, want daardoor heb ik de mogelijkheid weer samen met hen voor een hond te zorgen. Alleen kan ik dat niet, ik werk 32 uur en een hond fulltime alleen vind ik geen optie, maar samen met mijn ouders wordt dat opeens een heel ander verhaal! Kortom: mijn zoekactie werd gestart!
In eerste instantie kwam ik bij een terrierras uit, maar na informeren bij fokkers en eigenaren bleek dit ras niet met onze wensen te matchen, dus dit ras viel af en ik ging weer verder met zoeken. Op marktplaats speurde ik ook, maar daar vond ik niet wat ik zocht: een poolachtige, niet te grote hond.
Na enig speurwerk en tips van derden kwam ik uit bij hele leuke hondjes! Mijn ouders en ik gingen naar een wandeling van de rasvereniging om te kijken of dit ras zou matchen en bingo, verkocht. Verschillende fokkers heb ik gemaild en daarna kon ik me inschrijven bij verschillende te verwachten nestjes.
Op 26-01-08 werden er in een nestje 2 reutjes en 1 teefje geboren van 2 donkere ouders. Wij wilden graag een reutje en het geluk was dat we mochten komen kennis maken bij de fokker. Na deze kennismaking werd de koop gesloten en dus kan ik zeggen dat er weer hondenleven gaat komen!
geboortedag
3 dagen oud
5 dagen: reutje, reutje, teefje
1,5 week
Zoals je ziet, heeft het teefje witte pootjes. De 2 reutjes zijn bijna identiek. Op dit moment is nog niet bekend welke van de reutjes de onze gaat worden. Wel is zijn naam al bekend:
Fusokufuri Matsudai. Dit betekent: close relationship forever
Zijn roepnaam zal Matsu worden.
Schattig he, dat kleine spul?
Over zo’n 6 weken komt hij naar ons toe..nog even geduld dus!